.

هرکجا عشق آید و ســــــاکن شود       هرچه نامـــــمکن بود مـــــمکن شود

به کوه گفتم عشق چيست؟ لرزيد.

به ابر گفتم عشق چيست؟باريد.

به باد گفتم عشق چيست؟ وزيد.

به پروانه گفتم عشق چيست؟ ناليد.

به گل گفتم عشق چيست؟ پرپر شد.  

و به انسان گفتم عشق چيست؟

اشک از ديدگانش جاري شد و گفت: ديوانگيست

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنمدل دیوانه از آن شد که نصیحت شنودآن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهاتبا سر زلف تو مجموع پریشانی خودآن زمان کآرزوی دیدن جانم باشدگر بدانم که وصال تو بدین دست دهددور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوینیست امید صلاحی ز فساد حافظ

تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنممگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنمدر یکی نامه محال است که تحریر کنمکو مجالی که سراسر همه تقریر کنمدر نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنمدین و دل را همه دربازم و توفیر کنممن نه آنم که دگر گوش به تزویر کنمچون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم

دوست داشتم با تمام عشق و اميدي كه در آرامگاه دلم وجود داشت باورت كنم و چنان باشم كه تو مي خواهی.

دوست داشتم شبي را تا صبح به تماشاگهء چشمانت بنیشنم تا باورت كنم و باور كنم چگونه ديدن و چگونه بودن را.

دوست داشتم كه شبي را تا صبح با تو نشسته و تمام عقده‌هاي دلم را برايت بازگو كنم تا شايد مرحمي بر زخم دل شكسته خود گذاشته باشم.

دوست داشتم كه چنان تو را پرستش كنم كه حتا مجنون ليلي اش را پرستش نكرده بود و مجنون به اين عشق و به اين گونه پرستش حسادت كند.

دوست داشتم تصويري از عشق و محبت بر صفحهء خونين دلم رسم كنم كه حتا فرهاد تصويري به اين واضعي از شيرين نكشيده باشد.

دوست داشتم در صدر عاشقان دنيا قرار گيرم.

دوست داشتم . . . .  ولي افسوس . . . .  حال نيز دوست دارم. . . .

   عکس بی جان چی دهد غیر تسلی با دوست       گل تصویـر مـرا غـیر تماشا بو یی نیـست

وقتي گريه كرديم گفتند بچه اي

وقتي خنديديم گفتند ديونه اي

وقتي جدي بوديم گفتند مغروري

وقتي شوخي كرديم گفتن سنگين باش

وقتي سنگين بوديم گفتن افسرده اي

وقتي حرف زديم گفتند پر حرفي

وقتي ساكت شديم گفتند عاشقي

حالا كه عاشقيم ميگن اشتباهه و گناهه....

1 ـ فاصله سنيمون خيلي زياده(يعني خيلي از مرحله پرتي)

2 ـ من به تو علاقه به اون صورت ندارم(يعني خيلي بد هيکلي)

3 ـ من الان تو موقعيت بدي هستم(يعني دلم يه جا ديگه گيره)

4 ـ تقصير تو نيست تقصير منه (يعني عجب غلطي کردم با تو دوست شدم)

5 ـ من تو دوستيمون از هيچ کاري دريغ نکردم(يعني هر غلطي خواستم کردم)

6 ـ ديروز يه خواستگار دکتر داشتم (يعني زودتر بيا منو بگي)

با هم کنار برکه یی نشسته بوديم پرسيد:

براي چه زنده ماندي و زنده گي ميکني؟

در حاليکه که از ته دل فرياد ميزدم فقط براي تو، گفتم: براي هيچ!

پرسيدم تو براي چه زنده ماندي و زنده گي ميکني؟

پاسخ داد: براي کسي که براي هيچ زنده مانده و زنده گي ميکند.